هر آن باغی که نخلش سر به در بی

مدامش باغبون خونین جگر بی

بباید کندنش از بیخ و از بن    

اگر بارش همه لعل و گهر بی

 

مرگ !

 

تو گونه هایت را می چسباندی

به اضطراب پستانهایم

وقتی که من دیگر

چیزی نداشتم که بگویم

و گوش می دادی

به خون که ناله کنان می رفت

و عشق من که گریه کنان می مرد

تو گوش می دادی

اما مرا نمی دیدی .

 

                                                              "  فروغ فرخزاد "

 

درست مثل....

 

 

                "دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت است."

                                                                                               دکتر علی شریعتی

 

 

 

حالا دیگه نسی هم معتقده که من مصائب مسیح رو گذروندم !