"خسرو " سینمای ایران هم رفت

 

بی پاسخی

 

مگر دیگران می توانند فتوا دهند که سراغی از تو نگیرم وقتی که لحظات کنار هم بودنمان را نمی دانند؛

مگر آنها می توانستند بدانند که ما با هم زیباییم یا نه در جایی که دانسته هاشان کافی نبود!

 

 

داغ همیشه تازه...اما تا کی غم خوردن و نشستن !

 

دیده ای که یک گلوله یا تیری

که به خاک اندر آورد شیری؟

                                دیده ای پاره سنگ کم وزنی

که چو از مبداش برون بپرد

دل بحر عظیم را بدرد ؛

                                در همه موجها شود نافذ ؟

ای نبوده دمی به دهر آرام

پی هنگامه ی دل ناکام .

                                مرد ، ای بینوای راه نشین

پاره سنگ و آن گلوله تویی

که ترا انقلاب و دست تهی

                                می کند سوی عالمی پرتاب .

گر چنین بنگری به قصه ی خویش

ننگری بعد از این به جثه خویش

                                وقع ننهی که هیکلت خرد است

پیش این آسمان پهناور

چه تفاوت اگر بر آری سر

                                اندکی مرتفع و یا کوتاه ؟

نشود پهنی و بلندی تو

مایه ی عز و ارجمندی تو

                                ارجمندی تو پس از کجا پیداست؟
ارجمندی ز قوت دل توست

همه زانجاست آنچه حاصل توست

                                چو ترا دل بود ، به دل بنگر

پی دشمن بسی لجاجت کن

چون لجاجت کند ، سماجت کن

                                مرد را زندگی چنین باید.

خیز با قوت دل و امید

شب خود را بکن چو روز سفید

                                خصم با هیکل و تو با دل خویش.

خویش را با سلاح زینت کن

ز همه جانبه مرمت کن

                                خانه ای را که فقر ویران کرد          

 

 

                                        " نیما یوشیج"

 

خوشبختیمان را سر کدام چهارسو گم کردیم

 

 

( آغاز چهارمین سال = پایان چهارمین ماه ) !!!

دلم می خواست شرحی بنویسم و دوم تیر ماه ۸۴ را مرور کنم و تمامی لحظات...را به یاد آورم اما ...

کاش با دانسته های الانم می توانستم به گذشته ای نه چندان ! دور بازگردم ..کاش...

واحسرتا...پای بر دل می فشریم و ....قیمت دلمان چند بود؟

بر خود نمی بخشم گناهم را و از خود در نمی گذرم... گناهم عاشقی و بی تجربگی..

بر تو نمی بخشم گناهت را و از تو ......!! گناهت فراموشی و ...

ای کاش می خواستیم که دوباره بسازیم...